magia
Wielki słownik ortograficzny PWN*
magia -gii, -gię
Słownik języka polskiego PWN*
magia
• magiczny • magicznie • magiczność
1. «ogół wierzeń i praktyk opartych na przekonaniu o istnieniu mocy nadprzyrodzonych, które można opanować i wywoływać za pomocą zaklęć, obrzędów i czarów»
2. «niezwykła siła oddziaływania»
3. «zniewalający urok jakichś miejsc lub osób»
• magiczny • magicznie • magiczność
biała magia
1. «działania mające na celu uzyskanie dobroczynnego skutku, oparte na wierze w siły nadprzyrodzone»
2. «sztuki magiczne»
czarna magia «przywoływanie i wykorzystywanie złych mocy»
Zasady pisowni i interpunkcji
Porady językowe
Ciekawostki
Korpus Języka Polskiego PWN
Encyklopedia PWN
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)