urok

Wielki słownik ortograficzny PWN

urok -ku, -kiem; -ków

Słownik języka polskiego PWN

urok
1. «to, co wywiera przyjemne, estetyczne wrażenie»
2. «według wierzeń ludowych: siła magiczna mogąca komuś lub czemuś szkodzić»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

urok i czar
14.05.2007
Dzień dobry.
Chciałam zapytać o pochodzenie słowa urok i czar.
Pozdrawiam.
czarownica
31.03.2009
Witam!
Chciałbym się dowiedzieć, jaka jest dokładna geneza słowa czarownica w języku polskim. Z jakich czasów i ewentualnie języków pochodzi?
Pozdrawiam.
bylica głupich
12.03.2010
Inna nazwa estragonu to bylica głupich. Wygląda na to, że albo jest to alternatywna nazwa gatunkowa / ludowa i drugi człon jest rzeczownikiem (z http://www.kamis.pl/index.php/content/view/9/12/: „estragon zwano niekiedy głupichem”), albo też jest to peryfraza z formą dzierżawczą przymiotnika (tak wynikałoby z http://diety.pozmu.net/artykuly-o-sposobach-na-./zdrowie-i-uroda-z-ziolami.html). Czy bylica głupich ma potwierdzenie w słownikach? A może to tylko wymysł internautów?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i poderwać panienkę na jedną noc. To nie jest trudne - urok, czułe słówka zrobią swoje, tyle, że to stek bzdur mający...
  • ... niełatwa. Wreszcie wybrałem jedną z tych podwórkowych traktierni. Nie miała uroku wczorajszej, trochę, że dekoracja była uboższa, głównie, że pora była...
  • ... tylko druga nagroda.
    Jest to partytura dramatyczna ciągle pełna nieodpartego
    uroku. Arystofanes, jak Kazimierz Wierzyński, znał się na ptakach i odczuwał...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego