magik

Wielki słownik ortograficzny PWN

magik -ikiem; -icy, -ików

Słownik języka polskiego PWN

magik
1. «człowiek pokazujący sztuki zręcznościowe»
2. pot. «człowiek zręczny i sprytny»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... magii.
    - Wydasz mnie? - spytał wprost.
    - Nie wydam - odrzekł po chwili
    magik. - Ale gdybyś chciał popełnić głupstwo, sam cię powstrzymam. Wiesz, że...
  • ... że żyje i pływa jak każda rybka w normalnym akwarium.
    Magik powtórzył zacięcie i wybranie kilka razy, i zawsze było tak...
  • ... 118. A może światowej sławy magik hinduski, Mondraparada? Ale skąd? Magik Mondraparada zajmuje pokój 303. A może drużyna piłkarska, która przyjechała...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego