marnota

Wielki słownik ortograficzny PWN

mar•nota -ocie, -otę

Słownik języka polskiego PWN

marnota
1. «rzecz bezwartościowa»
2. «człowiek mierny, mało wart»
3. «człowiek mizerny, słaby»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Łazuka. Wtedy ja wychodzę i już jest śmiesznie. A potem marnota.
    - Czyli należałoby poprzestać na zapowiedzi?
    - Gdyby być tak uczciwym od...
  • ... w najtrudniejszych sytuacjach. To właśnie Polacy pokazali, jak przetworzyć komunistyczną marnotę w normalną gospodarkę, nie mając ani kredytu zaufania Zachodu - jak...
  • ... bywa lepsza cena?

    To właśnie Polacy pokazali, jak przetworzyć komunistyczną
    marnotę w normalną gospodarkę

    Przecież rolnicy nie mają gdzie go przechować...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego