tandeta

Wielki słownik ortograficzny PWN

tan•deta -ecie, -etę

Słownik języka polskiego PWN

tandeta
1. pogard. «rzeczy tanie, niedbale wykonane lub bez wartości»
2. daw. «miejsce handlu starymi rzeczami, sprzedawanymi okazyjnie»

• tandetny • tandetnie • tandetność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

badziewie
21.06.2004
Spotkałem się ze słowem badziewie, oznaczającym coś byle jakiego, coś niepotrzebnego (chwast, resztki itp.). Nie znalazłem tego słowa w żadnej encyklopedii. Czy jest takie słowo w języku polskim?
hadziajstwo
21.10.2009
Witam
co dokładnie oznacza słowo chadziajstwo? Ja spotkałem się z [jego] użyciem w momencie określenia rzeczy, która utrudnia coś, czy jest „kiepska”. Jest to poprawne słowo? Jakie jest jego pochodzenie?
Pozdrawiam

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... się w wytrawnych, doskonałych i skomplikowanych materiałach - my dajemy pierwszeństwo tandecie. Po prostu porywa nas, zachwyca taniość, lichota, tandetność materiału. Czy...
  • ... mnie jakoś dowartościować. Teraz to olewam, mogę sobie pozwolić na tandetę. Wtedy wszystko musiało być zapięte na ostatni guzik.
    G: Gdybyś...
  • ... a potem musiała się zderzyć z realiami wolnego rynku, ekspansją tandety i głupotą nader licznych demokratycznie wybieranych polityków. Dziś dawni rockowi...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego