tandeta

Wielki słownik ortograficzny PWN

tan•deta -ecie, -etę

Słownik języka polskiego PWN

tandeta
1. pogard. «rzeczy tanie, niedbale wykonane lub bez wartości»
2. daw. «miejsce handlu starymi rzeczami, sprzedawanymi okazyjnie»

• tandetny • tandetnie • tandetność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego