miecz

Wielki słownik ortograficzny PWN

miecz -cza; -cze, -czy (a. -czów)

Słownik języka polskiego PWN

miecz
1. «broń sieczna o długiej, prostej, obosiecznej głowni»
2. «ukośna belka podpierająca i wiążąca w trójkąt poziomą belkę dachu ze wspierającym ją słupem»
3. «cienka płyta wysuwana poniżej dna łodzi żaglowej w celu zwiększenia jej stabilności»
4. daw. «linia męska w rodzinie»

• mieczowy
prawo miecza «w średniowieczu: prawo sądzenia spraw zagrożonych karą śmierci i prawo jej wykonania, przyznawane miastom i panom feudalnym przez władcę»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego