naturalistyczny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

naturalizm
1. «uwydatnienie czegoś nieprzyjemnego, brutalnego»
2. «kierunek filozoficzny tłumaczący całość zjawisk zachodzących w świecie działaniem praw przyrody»
3. «kierunek w literaturze i sztuce powstały w drugiej połowie XIX w., którego głównym założeniem było wierne rejestrowanie zjawisk życia, również w jego drastycznych przejawach»
4. «kierunek pedagogiczny oparty na założeniu, że praca wychowawcza jest najbardziej skuteczna, gdy przystosowuje się do natury dziecka»
5. «kierunek w socjologii drugiej połowy XIX w., opierający się na założeniu, że społeczeństwo jest częścią przyrody i jej prawa decydują o przebiegu procesów społecznych»

• naturalistyczny • naturalistycznie • naturalista • naturalistka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w różnych wersjach: typowo pozytywistycznej (na przykład Powracająca fala Prusa), naturalistycznej (głośna powieść Reymonta o łódzkich tkaczkach), populistycznej (grupa "Przedmieście"), epicko...
  • ... w. przyniósł ważna zmianę. Dawny ornament geometryczny ustąpił miejsca roślinnemu, naturalistycznemu. Widoczne jest to doskonale w hafcie łowickim i opoczyńskim. Geometryczny...
  • ... fazie działalności naukowej Gumplowicz identyfikował się z szeroko rozumianym nurtem naturalistycznym. Znamienne może być, że po raz pierwszy przedstawił swoje poglądy...

Encyklopedia PWN

kierunek w pedagogice oparty na założeniu, że działalność wych. powinna być dostosowana do — pojmowanej psychol. — „natury” dziecka; w skrajnej postaci utożsamia wychowanie z opieką nad naturalnym, samorzutnym rozwojem dziecka.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego