partacz

Wielki słownik ortograficzny PWN

partacz -cza; -cze, -czy
partaczyć -czę, -czą; -cz•cie

Słownik języka polskiego PWN

partacz pot. «człowiek robiący coś źle, nieudolnie lub niedbale»
• partacki • partacko • partactwo • partaczyć

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mataczyć
14.03.2003
Szanowni Państwo,
Czy poprawna jest forma rzeczownika odczasownikowego: mataczenie? Wydaje mi się, że powinno ono brzmieć: matactwo. Jakie jest Państwa zdanie na ten temat?
Z poważaniem
Dorota Markul
witkacyzmy
25.09.2014
„Zjeść, poczytać, pogwajdlić, pokierdasić i pójść spać” ( Witkacy, Szewcy). Podejrzewam, że za tą gwarą (?) kryją się znaczenia nie całkiem przyzwoite, ale skoro już młodzież czyta, to niech czyta ze zrozumieniem. Co to znaczy kierdasić i gwajdlić?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... magda@nous.czyli.umysł

    Żadne matactwa. Tendencyjnie dobierasz przykłady. Każdy
    partacz i konował jest oszustem. Ale istnieją prawdziwe pozory i fałszywe...
  • ... sobie w buty wsadzi ten swój profesjonalizm.
    Nie, to jest
    partacz. To jest po prostu partacz, bo...
    Spartolił mi wszystko dokładnie...
  • ... rękach powstaje teatralna

    makieta... Cóż robić, skoro w zbieraniu jesteśmy
    partacze. Naprawdę obserwujemy dopiero przy biurku. Wpatrujemy się w mglistą postać...

Encyklopedia PWN

partacze, szturarze, przeszkodnicy,
w dawnej Europie rzemieślnicy pracujący w zasięgu jurysdykcji miejskiej (w mieście, na przedmieściach, w jurydykach) i nie należący do istniejących cechów;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego