podwójny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

podwójny
1. «złożony z dwóch jednakowych części, zawierający dwukrotną ilość czegoś lub taki, który powtórzył się dwa razy»
2. «zwiększony pod względem intensywności, natężenia»
3. «występujący, istniejący jednocześnie w dwóch funkcjach, rolach, postaciach»

• podwójnie • podwójność
bemol podwójny «znak oznaczający dwukrotne obniżenie dźwięku o półton»
krzyżyk podwójny muz. «znak oznaczający dwukrotne podwyższenie dźwięku o półton, czyli o cały ton»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego