pole

Wielki słownik ortograficzny PWN

pole; pól: pole uprawne, ale: Pole Marsowe, Pole Mokotowskie
Kosowe Pole Kosowego Pola, Kosowym Polu
Legnic•kie Pole Legnic•kiego Pola

Słownik języka polskiego PWN

pole
1. «obszar ziemi przeznaczony pod uprawę»
2. «teren przeznaczony na coś lub pokryty czymś»
3. «powierzchnia czegoś lub jej część wyodrębniona konturami, barwą lub w inny sposób»
4. «dziedzina, zakres czyichś działań i zainteresowań»
5. «możliwość, sposobność jakiegoś działania»
6. «część boiska broniona przez zawodnika lub drużynę»
7. fiz. «obszar, w którym każdemu punktowi przyporządkowuje się pewną wartość określonej wielkości»
8. mat. «nieujemna liczba rzeczywista, wyrażająca powierzchnię danej figury»

• pólko, poletko • poletkowy
martwe pole «część terenu znajdująca się w zasięgu broni, lecz zasłonięta od jej ognia ukształtowaniem terenu»
pole elektromagnetyczne «obszar, w którym na obiekty o właściwościach elektrycznych lub magnetycznych działa określona siła»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego