pruć

Wielki słownik ortograficzny PWN

pruć pruję, prują; pruj•cie

Słownik języka polskiego PWN

pruć
1. «rozsnuwać dzianinę, aby otrzymać włóczkę»
2. «rozdzielać na części, wyciągając nici ze szwów»
3. «rozdzierać, rozcinać spoistość czegoś, szybko się przemieszczając»
4. «rozrywać, niszczyć, zwykle wiercąc w czymś otwór lub posługując się ciężkim, ostrym narzędziem»
5. pot. «iść, biec lub jechać bardzo szybko»
6. pot. «strzelać całą serią»
pruć się
1. «o dzianinie: ulegać zniszczeniu z powodu wysnuwania się nitek»
2. «rozdzielać się na szwach»
3. pot. «ulegać zakłóceniom, zaburzeniom»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego