rozkwit

Wielki słownik ortograficzny PWN

roz•kwit -itu, -icie

Słownik języka polskiego PWN

rozkwit
1. «najlepszy, obfitujący w sukcesy okres w rozwoju kogoś lub czegoś; też: okres dobrej koniunktury»
2. «rozwijanie się pączka w kwiat lub okrywanie się kwiatami»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i nitkowatych Prokaryota, w tym jedną formę zapewne planktonową (Huroniosphaera).
    Rozkwit sinicowych budowli stromatolitowych doprowadził prawdopodobnie do powstania atmosfery tlenowej na...
  • ... podstawie osiągnięć kultury, które wcale nie muszą się zbiegać z rozkwitem gospodarczym czy potęgą polityczną (Ateny doby Peryklesa, Wielka Brytania czy...
  • ... w stanowisku piszącego po łacinie Erazma jest wyczucie i uzasadnienie rozkwitu i poezji w językach narodowych (por. rozdz. I, pkt 5...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego