sprytny

Wielki słownik ortograficzny PWN

spryt•ny; -ni; -niej•szy

Słownik języka polskiego PWN

sprytny
1. «taki, który umie sobie radzić; też: wyrażający, znamionujący spryt»
2. pot. «pomysłowo zrobiony»

• sprytnie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego