starczać

Wielki słownik ortograficzny PWN

star•czać -cza, -czają

Słownik języka polskiego PWN

starczyćstarczać
1. «wystąpić w dostatecznej ilości, liczbie»
2. «stać się dostatecznym powodem, wystarczającą przyczyną czegoś»
renta starcza daw.; zob. emerytura.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego