starczać

Wielki słownik ortograficzny PWN

star•czać -cza, -czają

Słownik języka polskiego PWN

starczyćstarczać
1. «wystąpić w dostatecznej ilości, liczbie»
2. «stać się dostatecznym powodem, wystarczającą przyczyną czegoś»
renta starcza daw.; zob. emerytura.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

en masse
17.11.2008
Jak używa się słów en masse? Według słownika znaczy to tyle, co 'w wielkiej ilości, w masie'. Czy można powiedzieć, że „dotacje są jedynie kroplą en masse potrzeb”? Czy przeciwnie – en masse mówi o sytuacji, dla określenia której nie starcza już samotrzeć, samosiódm czy nawet samodziesiąt?
offset w polityce
17.05.2002
Szanowni Państwo!
Uprzejmie proszę o wyjaśnienie wyrażenia, które dość często pojawiało się w prasie: przedsiębiorstwa offsetowe. Przyznaję się, że ten dziwoląg językowy bardzo mnie irytuje, a co za tym idzie, chciałabym znać inne, poprawniejsze wyrażenie.

W wyrazami sympatii
A.Szpejn
ombudsman
5.09.2001
Będę wdzięczna za rozwianie moich wątpliwości, czy istnieje w polszczyźnie odpowiednik słowa OMBUDSMAN? I czy przy okazji mogliby Państwo podać definicję tego słowa, gdyż niektóre słowniki go nie podają.
Dziękuję.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... wojsk w Iraku, skoro w kraju na wiele spraw nie starcza pieniędzy.
    Szmajdziński odpowiadał, że obecnie nasze wojska przebywają na prośbę...
  • ... nauczyć się czegoś abstrakcyjnego to niestety intelektu im już nie starczało. Najwolniej kapował właśnie Koniu, a jego szybko dostrzeżona tępota, stała...
  • ... z "Żywotem Cezara" pod pachą, bo na nic innego nie starczało mi pieniędzy.
    - Owszem - powiedziałem, usiłując go wyminąć, lecz podreptał za...

Encyklopedia PWN

obwódka starcza, gerontokson,
med. pasmo zmętnienia na obwodzie rogówki;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego