starszawy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

starszawy pot. «niezbyt młody, podstarzały»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... taka twoja mać! - żeby nie dziewczyna. Bo ten suchotnik, ten starszawy - był przecież Madzią! Madzią w granatowej bluzie i narciarskich pumpach...
  • ... los Artur Dilbin, wówczas już nie pierwszej młodości, a nawet starszawy, uchodził za człowieka statecznego, opromieniał go poza tym nimb przebytego...
  • ... rana. - Proszę, miejsca starczy.
    Gość przykucnął z drugiej strony ogniska.
    Starszawy jegomość. Niewysoki, szczuplutki.
    - Sznury zarzuciłem - wyjaśnił głosem dźwięcznym, młodym, wyciągając...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego