tajemnica

Wielki słownik ortograficzny PWN

tajemnica -icę; -ic

Słownik języka polskiego PWN

tajemnica
1. «sekret; też: nieujawnianie czegoś»
2. «wiadomość, której poznanie lub ujawnienie jest zakazane przez prawo»
3. «rzecz, której się nie rozumie lub nie umie wyjaśnić»
4. «najlepszy lub jedyny sposób na osiągnięcie czegoś»
tajemnica państwowa, tajemnica stanu «wiadomość, której ujawnienie osobom nieuprawnionym może narazić na szkodę bezpieczeństwo albo interesy państwa»
tajemnica korespondencji «zasada, że wiadomości zawarte w cudzym piśmie przeznaczone są wyłącznie dla adresata»
tajemnica lekarska «obowiązek lekarza nakazujący nieujawnianie osobom postronnym tego, czego dowiedział się o chorym w związku z wykonywaniem zawodu»
tajemnica służbowa «wiadomość, z którą pracownik zapoznał się w związku z pełnieniem swoich obowiązków, a ujawnienie której może narazić na szkodę interes społeczny, interes tej instytucji lub obywatela»
tajemnica spowiedzi «obowiązek spowiednika nierozgłaszania i nierobienia żadnego użytku z tego, co usłyszy podczas spowiedzi»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

tajemnica poliszynela
21.10.2012
Szanowni Państwo!
Zastanawiam się, dlaczego we frazeologizmie tajemnica poliszynela komponent poliszynel zapisywany jest małą literą. Z mojej kwerendy wynika, że rzeczownik poliszynel jest nazwą własną – imieniem garbatego błazna z francuskiego teatru lalek (wywodzącego się z włoskiej komedii dell’arte), który głośnym szeptem powierzał publiczności sekrety i tak wszystkim znane. Skąd bierze się zatem zapis od małej litery?
Z wyrazami szacunku
Dominik
tajemnica prababki
8.04.2004
Dzień dobry,
Moja prababcia podobno chciała się rozwieść z pradziadkiem, gdyż powiedział do niej ty umoju (bądź umaju) diabli i nikt z rodziny nie rozumie oburzenia prababci. Co znaczy ta inwektywa? Z góry dziekuję za pomoc w rozwiązaniu tej intrygującej zagadki.
Błędy w pracy gimnazjalnej
17.03.2017
Bardzo proszę o odpowiedź, czy błędne (pod względem językowym) jest sformułowanie zdania: To niezwykłe miasto zawiera w sobie wiele tajemnic – chodzi o wyraz zawiera. Jest to cytat z pracy konkursowej na poziomie gimnazjum. W tej samej pracy jako błędne potraktowano w opisie postaci sformułowanie: Włosy natomiast mocno splecione w warkocze zakończone kokardą – podkreślono jako błąd językowy mocno oraz zakończone kokardą.
Bardzo proszę o pilną odpowiedź. Z góry dziękuję.

Ciekawostki

Tajemnica poliszynela
Czyli: rozpowszechniona, wszystkim dostępna informacja, którą niektórzy niesłusznie traktują jako poufną.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... to hymn na cześć Rosjan) nie kryją przed służbą swoich tajemnic, że wypowiadają je na głos, i mają w tym nieporównanie...
  • ... jego adres w książce telefonicznej...", "jego dochody są dla mnie tajemnicą, jakieś wstrętne indywidua, nie chcę ich nazywać ludźmi, przynoszą mu...
  • ... swych członków bezwzględnego posłuszeństwa i wykonywania poleceń przy dochowaniu zupełnej tajemnicy. "Kto zdradza jedno z trzydziestu sześciu praw Bractwa, ten dostanie...

Encyklopedia PWN

prawo określona przez przepisy wiadomość, której poznanie lub ujawnienie jest zakazane przez prawo;
zasada konstytucyjna, że wiadomości zawarte w cudzym piśmie oraz wiadomości telefoniczne, telegraficzne i e-mailowe są przeznaczone wyłącznie dla określonego adresata;
jedna z podstawowych norm deontologii lekarskiej;
według prawa polskiego informacja niejawna, której ujawnienie osobom nieupoważnionym może spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, zwłaszcza dla niepodległości lub nienaruszalności terytorium, narazić na szkody obronność, bezpieczeństwo państwa i obywateli;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego