talent

Wielki słownik ortograficzny PWN

talent -n•tu, -n•cie; -n•tów

Słownik języka polskiego PWN

talent I
1. «wybitne uzdolnienie do czegoś»
2. «człowiek obdarzony wybitnymi zdolnościami twórczymi»

• talencik
talent II
1. «starożytna jednostka płatnicza»
2. «w średniowieczu: pieniężna jednostka obrachunkowa»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Talent
27.09.2019
Czy talent w odniesieniu do osoby ma liczbę mnogą? Czy można powiedzieć talenty? Spotkałam się z formą talenci, może stworzoną analogicznie do malkontentmalkontenci, ale nie jestem do niej przekonana w najmniejszym stopniu.
talent
12.12.2012
Czy słowo talent, kiedy oznacza osobę, można odmieniać męskoosobowo, tzn. w dopełniaczu i bierniku talenta?
Charytatywny Koncert Talentów
9.03.2012
Proszę o ustosunkowanie się do nazwy imprezy Charytatywny Koncert Talentów. Czy można taką nazwę nadać koncertowi charytatywnemu, w którym udział biorą utalentowani uczniowie?
Dziękuję.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... dziwnego kaprysu losu wzięła dziedzictwo po ojcu. A to, że talent odebrał jej włosom naturalną ciemną barwę i napiętnował oczy czerwienią...
  • ... odrębnej dyscypliny naukowej. W epoce, kiedy znaczenie "ludzkich rezerw", zdolności, talentów i poziomu wykształcenia ogromne wzrasta, kiedy - z drugiej strony - na...
  • ... głosem dobrotliwego kaznodziei, a jego wrogowie, mając w pamięci wojskowe talenty i siłę Massuda, słyszeli w tych słowach zapowiedź wojny wiecznej...

Encyklopedia PWN

talent
[łac. talentum < gr. tálanton ‘ciężar’],
największa jednostka wagowo-pieniężna używana w Asyrii, Babilonii, starożytnej Grecji i Palestynie;
talent
[łac. < gr.],
pot.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego