talent

Wielki słownik ortograficzny

talent -n•tu, -n•cie; -n•tów

Słownik języka polskiego

talent I
1. «wybitne uzdolnienie do czegoś»
2. «człowiek obdarzony wybitnymi zdolnościami twórczymi»

• talencik
talent II
1. «starożytna jednostka płatnicza»
2. «w średniowieczu: pieniężna jednostka obrachunkowa»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

talent
12.12.2012
Czy słowo talent, kiedy oznacza osobę, można odmieniać męskoosobowo, tzn. w dopełniaczu i bierniku talenta?
Charytatywny Koncert Talentów
9.03.2012
Proszę o ustosunkowanie się do nazwy imprezy Charytatywny Koncert Talentów. Czy można taką nazwę nadać koncertowi charytatywnemu, w którym udział biorą utalentowani uczniowie?
Dziękuję.
chodzący ideał
9.05.2012
Dzień dobry,
USJP podaje, że ideał jako osoba podziwiana może przyjmować w dopełniaczu końcówkę -a lub -u. Byłem przekonany, że w takich przypadkach osoby zawsze przyjmują końcówkę -a. Czy istnieją inne tego typu wyrazy z obocznością? Dlaczego akurat ideał jest taki wyjątkowy?
Pozdrawiam.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... dziwnego kaprysu losu wzięła dziedzictwo po ojcu. A to, że talent odebrał jej włosom naturalną ciemną barwę i napiętnował oczy czerwienią...
  • ... odrębnej dyscypliny naukowej. W epoce, kiedy znaczenie "ludzkich rezerw", zdolności, talentów i poziomu wykształcenia ogromne wzrasta, kiedy - z drugiej strony - na...
  • ... głosem dobrotliwego kaznodziei, a jego wrogowie, mając w pamięci wojskowe talenty i siłę Massuda, słyszeli w tych słowach zapowiedź wojny wiecznej...

Encyklopedia

talent
[łac. talentum < gr. tálanton ‘ciężar’],
największa jednostka wagowo-pieniężna używana w Asyrii, Babilonii, starożytnej Grecji i Palestynie;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego