tarabanić

Wielki słownik ortograficzny PWN

tarabanić -anię, -anią; -ań•cie

Słownik języka polskiego PWN

tarabanić
1. pot. «walić, łomotać»
2. pot. «dźwigać coś»
3. «bić w taraban»
tarabanić się
1. pot. «gramolić się»
2. pot. «iść, poruszać się ociężale, powoli»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego