tarabanić

Wielki słownik ortograficzny PWN

tarabanić -anię, -anią; -ań•cie

Słownik języka polskiego PWN

tarabanić
1. pot. «walić, łomotać»
2. pot. «dźwigać coś»
3. «bić w taraban»
tarabanić się
1. pot. «gramolić się»
2. pot. «iść, poruszać się ociężale, powoli»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Pomyślcie: powietrze w nocy ochładza się, idzie w dół i tarabani o wodę, a wody jest tutaj lustro olbrzymie, bo i...
  • ... fracht, który ciągnę z Japonii, brzęczy, stęka, skrzypi, puka, łomocze, tarabani, wali, wali jak jasna cholera.
    Gdyby Wielki Budda z Kamakury...
  • ... przez mokradła
    i jeleń rośnie pośród światła,
    co, dzwoniąc, bębniąc,
    tarabaniąc,
    zaspane gwiazdy strząsa z brzóz.

    Jesień to skrzypce potłuczone,
    bezradna...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!