wyrywać

Wielki słownik ortograficzny PWN

wyrywać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

wyrwaćwyrywać
1. «siłą wyciągnąć, wyszarpać coś z czegoś»
2. «odebrać coś komuś siłą»
3. «uwolnić lub ocalić kogoś, coś»
4. «spowodować nagłe ocknięcie się, otrząśnięcie się z jakiegoś stanu»
5. «gwałtownie ruszyć z miejsca»
6. «niespodziewanie wywołać ucznia do odpowiedzi»
7. sport. «podnieść ciężar, stosując zasady rwania»
wyrywać zob. wyrwać.
wyrwać sięwyrywać się
1. «wydostać się skądś siłą lub gwałtownie wyswobodzić się z czegoś»
2. «o słowach, głosach, dźwiękach itp.: wydobyć się skądś nagle, niespodziewanie»
3. «uwolnić się od czegoś»
4. «wypaść, wybiec skądś nagle»
5. pot. «porzucając obowiązki, wybrać się dokądś»
6. pot. «wystąpić z czymś nie w porę lub powiedzieć coś niepotrzebnie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego