wytrzymały

Wielki słownik ortograficzny PWN

wy•trzymać -am, -ają
wy•trzymanie: nie do wytrzymania

Słownik języka polskiego PWN

wytrzymały
1. «taki, który wiele zniesie, wytrzyma psychicznie»
2. «o rzeczach: odporny na działanie czynników fizycznych»

• wytrzymałość
wytrzymaćwytrzymywać
1. «pozostać w pewnym położeniu, w jakimś stanie fizycznym lub psychicznym, zwykle trudnym do zniesienia»
2. «zmusić kogoś do oczekiwania na decyzję lub na siebie»
wytrzymać ton, dźwięk itp. «śpiewając, nie zmieniać przez jakiś czas wysokości tonu, dźwięku itp.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

wysoko wytrzymały
14.01.2005
Jaka jest poprawna pisownia wyrażenia wysoko wytrzymały materiał – razem czy osobno? Przykładowo, w słowniku ortograficznym z 2000 r. wyrażenie wysoko rozwinięty jest zapisane osobno, a w czterotomowym słowniku języka polskiego razem. Który zapis jest poprawny?
dialog w dialogu
11.03.2013
Szanowni Państwo,
w jaki sposób zapisywać w powieści partie dialogowe w wypowiedzi bohatera (dialog w dialogu)? Chodzi mi o sytuację, kiedy bohater opowiada historię (rozpoczętą od myślnika), w której przytacza wypowiedzi innych postaci?
Z wyrazami szacunku
Berkowicz
27.01.2004
Czy Berkowicz to żydowskie nazwisko?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Rusków przez radio, żeby je sprzątnęli, bo nie dało się wytrzymać smrodu. "Władik" chodził na zwiady. - Mieliśmy już wtedy "fagoty", takie...
  • ... dlatego Paryż wysyła mnie tam, gdzie nikt inny by nie wytrzymał. Najważniejsze, żeby hotel miał odpowiedni standard, i willa, którą wynajmiemy...
  • ... dzwonię, jeszcze pomyśli, że ją podrywam, pieprzę ten bufet, jakoś wytrzymam do obiadu.

    Pukanie do drzwi wprawiło go w popłoch, próbuje...

Encyklopedia PWN

grupa włókien chem. o dużej wytrzymałości na zerwanie;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego