zamykać

Wielki słownik ortograficzny PWN

zamykać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

zamknąćzamykać
1. «ustawić okna, drzwi, pokrywy itp. w takim położeniu, żeby zasłaniały jakiś otwór lub uniemożliwiały dostęp do wnętrza czegoś; też: uruchomić mechanizm, który je blokuje»
2. «zagrodzić coś, uniemożliwiając dostęp do czegoś lub wydostanie się skądś»
3. «schować coś w pomieszczeniu, schowku lub pojemniku opatrzonym zamkiem»
4. «pozbawić kogoś możliwości wyjścia z jakiegoś pomieszczenia»
5. «aresztować kogoś»
6. «złożyć coś rozłożonego lub rozpostartego»
7. «zawiesić lub zlikwidować działalność jakiegoś zakładu lub instytucji»
8. «doprowadzić coś do końca»
9. «znaleźć się na końcu czegoś»
10. pot. «wyłączyć jakieś urządzenia»
11. «zawrzeć w czymś jakąś treść»
zamykać zob. zamknąć.
zamknąć sięzamykać się
1. «zamknąć drzwi pomieszczenia, w którym się przebywa»
2. «o oknach, drzwiach i przedmiotach mających zamki: zostać zamkniętym lub zatrzasnąć się»
3. «o czymś rozłożonym lub rozpostartym: zostać złożonym lub złożyć się»
4. «żyć w odosobnieniu»
5. «nie mówić o swoich uczuciach i myślach»
6. «zakończyć się»
7. pot. «przestać mówić»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego