konfidencjonalny

Wielki słownik ortograficzny

Słownik języka polskiego

konfidencjonalny
1. «mający poufały, zażyły charakter»
2. «poufny, sekretny»
3. «skłonny do poufałości i do zwierzeń; też: świadczący o takiej skłonności»

• konfidencjonalnie • konfidencjonalność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozejrzała się dookoła i pochyliła nad nim, zniżając głos do konfidencjonalnego szeptu:
    - To kobieta, proszę pana. Jest teraz u mnie. Zagraniczna...
  • ... W tym nieszczególnym stanie możesz też chodzić po ulicy i konfidencjonalnym szeptem opowiadać, że jedna trzydziesta funta dendryny na cztery akrostopy...
  • ... Zostałem wezwany do Ich Królewskich Mości - i zaraz dodał tonem konfidencjonalnym - w związku z zanikiem płodności u Królowej.
    Prof. Mmaa nie...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego