precedens

Wielki słownik ortograficzny

precedens -n•su, -n•sie; -n•sów

Słownik języka polskiego

precedens
1. «wydarzenie stanowiące punkt odniesienia i usprawiedliwienia dla podobnych późniejszych wydarzeń»
2. «orzeczenie sądu, które ma moc wiążącą w odniesieniu do późniejszych orzeczeń w podobnych sprawach»

• precedensowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

precedensowy = bezprecedensowy?
26.06.2009
Szanowni Państwo!
Proszę o wyjaśnienie różnicy między słowami bezprecedensowy i precedensowy – o ile taka istnieje. Czy jakieś wyjątkowe wydarzenie jest bezprecedensowe, bo nie ma podobnego precedensu, czy precedensowe, bo skoro innego precedensu nie ma, to ono samo taki tworzy? Czy obu tych wyrazów można używać w dokładnie takich samych sytuacjach i kontekście?
Autopotwór
28.11.2016
Jestem tłumaczką dialogów filmowych, i w filmie, który tłumaczę, pojawia się postać Monster Truck. Nie ma polskiego odpowiednika tej nazwy, ale na potrzeby małego widza (bajka w dubbingu) tłumaczę to jako Autopotwór, a dzieci jeżdżą Autopotworem. Czy ta pisownia jest prawidłowa? (razem czy osobno?)
Być może lepiej zostawić nazwę w oryginale, zwłaszcza że jest precedens – serial Monster Truck – Mali giganci? Jednak jestem za tłumaczeniem na polski wszystkiego co się da, zwłaszcza dla dzieci...
Big Mac
5.02.2003
Jak należałoby zapisać Big Mac w zdaniu: „Ile kosztuje... big mac (Big Mac?)”?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... do dzisiaj jest rzadko spotykana - wtedy w Wielkiej Brytanii stanowiła precedens. Czy wpływ na tę decyzję miał fakt, że to dzięki...
  • ... otaczać religie monoteistyczne opieką.
    Wyrok w sprawie prezenterki to nadzwyczajny
    precedens. Jestem zaskoczona, że w ogóle doszło do procesu, bo sprawy...
  • ... zdania, że ukazanie się tej książki to fakt nie mający precedensu w dziejach kultury: "zapoczątkowanie nowego rodzaju sztuki i doprowadzenie go...

Encyklopedia

precedens
[łac. praecedens ‘poprzedzający’],
prawo rozstrzygnięcie organu państw., przeważnie sądu, które ma moc wiążącą w odniesieniu do późniejszych rozstrzygnięć podobnych przypadków;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego