Typ tekstu: Książka
Autor: Błoński Jan
Tytuł: Forma, śmiech i rzeczy ostateczne
Rok: 1994
jednak postępować tak, aby to uznanie utrudniać lub nawet uniemożliwiać. Musi jawnie "narzucać się ludziom jako osobowość"; jednocześnie zaś czynić tę osobowość nieuchwytną, niepodatną przyswojeniu. Niech będzie na tyle kusząca, aby budzić pożądanie, ale na tyle nieobliczalna, aby zawsze umknąć zagarnięciu! Mówiąc brutalnie, artysta pragnie być pożądany, ale nie - posiadany.
Czymże więc będzie osobowość, którą Gombrowicz zaproponuje publiczności? Ani substancją, ani strukturą: nie ma bowiem tak subtelnego zmieszania cech ani tak zawiłego układu zależności, których by nie można uchwycić i przyswoić. Będzie ta osobowość raczej - rodzajem aktywności: aktywność nie musi być rzetelna jak substancja ani spoista jak struktura. Powinna być jednak
jednak postępować tak, aby to uznanie utrudniać lub nawet uniemożliwiać. Musi jawnie "narzucać się ludziom jako osobowość"; jednocześnie zaś czynić tę osobowość nieuchwytną, niepodatną przyswojeniu. Niech będzie na tyle kusząca, aby budzić pożądanie, ale na tyle nieobliczalna, aby zawsze umknąć zagarnięciu! Mówiąc brutalnie, artysta pragnie być pożądany, ale nie - posiadany.<br>Czymże więc będzie osobowość, którą Gombrowicz zaproponuje publiczności? Ani substancją, ani strukturą: nie ma bowiem tak subtelnego zmieszania cech ani tak zawiłego układu zależności, których by nie można uchwycić i przyswoić. Będzie ta osobowość raczej - rodzajem aktywności: aktywność nie musi być rzetelna jak substancja ani spoista jak struktura. Powinna być jednak
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego