Typ tekstu: Książka
Autor: Filar Alfons
Tytuł: Śladami tatrzańskich kurierów
Rok: 1995
by mógł się
przez nie przecisnąć człowiek.
Okno nasze na szczęście znajdowało się niezbyt wysoko, nie
miało zabezpieczenia w postaci kosza drucianego. Szyby były
pomalowane na zielono farbą olejną, kraty też - nie były więc
widoczne z zewnątrz na tle szyb.
Jeden z więźniów stale czatował przy drzwiach, wsłuchując
się, czy wartownik na korytarzu nie zbliża się. Jeśli cokolwiek
podejrzanego usłyszał, zaraz nas ostrzegł. Wówczas błyskawicznie
wszystko powracało na dawne miejsce. Na oknie zawieszaliśmy
jakieś łachy.
Kraty były niesłychanie mocne, ręce mdlały od wysiłku,
zmienialiśmy się stale przy pracy, a one nie ustępowały.
Wiedzieliśmy, że zawsze wieczorem wzmacniano służbę esesmańską
wokół więzienia
by mógł się<br>przez nie przecisnąć człowiek.<br> Okno nasze na szczęście znajdowało się niezbyt wysoko, nie<br>miało zabezpieczenia w postaci kosza drucianego. Szyby były<br>pomalowane na zielono farbą olejną, kraty też - nie były więc<br>widoczne z zewnątrz na tle szyb.<br> Jeden z więźniów stale czatował przy drzwiach, wsłuchując<br>się, czy wartownik na korytarzu nie zbliża się. Jeśli cokolwiek<br>podejrzanego usłyszał, zaraz nas ostrzegł. Wówczas błyskawicznie<br>wszystko powracało na dawne miejsce. Na oknie zawieszaliśmy<br>jakieś łachy.<br> Kraty były niesłychanie mocne, ręce mdlały od wysiłku,<br>zmienialiśmy się stale przy pracy, a one nie ustępowały.<br>Wiedzieliśmy, że zawsze wieczorem wzmacniano służbę esesmańską<br>wokół więzienia
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego