wbrew

 
Słownik języka polskiego PWN
wbrew «przyimek komunikujący, że coś stało się w sposób niezgodny z tym, o czym jest mowa, np. Postąpił wbrew przyjętym konwencjom., lub komunikujący, że dana osoba nie chciała, by się zdarzyło to, o czym jest mowa, np. Wbrew ojcu poszła do klasztoru.»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
404 Not Found

Not Found

The requested URL /floater/see/24 was not found on this server.

Additionally, a 404 Not Found error was encountered while trying to use an ErrorDocument to handle the request.