świrnięty

Wielki słownik ortograficzny PWN

świr•nięty (pot.); -ęci

Słownik języka polskiego PWN

świr II
1. pot. «choroba psychiczna lub dziwactwo»
2. pot. «osoba chora psychicznie»
3. pot. «człowiek niezrównoważony lub lubiący się wygłupiać»

• świrnięty, świrowaty

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... lekkim szoku po tym co widziałem.- Oni wszyscy są jacyś świrnięci!
    - Ciekawe za co ich tak zdygał?
    - Może leżeli na wozach...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!