albom

Wielki słownik ortograficzny PWN

Alb. (zakon albertynów)
alb. (= albański)
al•ba -bie, -bę; alb

Słownik języka polskiego PWN

alba I «biała szata liturgiczna duchownych katolickich, noszona pod ornatem»
alba II «w poezji średniowiecznej: liryczna pieśń miłosna zawierająca motyw pożegnania kochanki o świcie»
albo I «spójnik wyrażający możliwą wymienność albo wzajemne wyłączanie się zdań lub części zdań»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego