amant

Wielki słownik ortograficzny

amant -n•cie; -n•ci, -n•tów

Słownik języka polskiego

amant
1. «aktor grywający role kochanków lub uwodzicieli»
2. pot. «kochanek lub adorator»

• amantka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... oka pomysł ma co najmniej dwie zalety. Po pierwsze - twój amant zobaczy wreszcie, jak naprawdę wyglądasz i jeśli będzie udawał, że...
  • ... piszący wiersze, cytujący Byrona, Goethego, Mickiewicza i Słowackiego... Też mi amant! Co za przyszłość! Julia nigdy się z tym nie pogodzi...
  • ... udrękę.
    Aby zyskać więcej swobody, księżniczka zmieniła taktykę. Postanowiła przechytrzyć
    amanta. Uśmiechała się nieraz łaskawiej, cedząc słówko jedno i drugie, aby...

Encyklopedia

Saint-Amant
[sęt amạ̃]
Marc Antoine Girard de, ur. 30 IX 1594, Quevilly k. Rouen, zm. 29 XII 1661, Paryż,
poeta francuski;

Synonimy

Podobne wyszukiwania

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego