aubade
Słownik języka polskiego PWN*
aubade [wym. obad]
1. «pieśń wykonywana na dworach magnackich w czasie porannych przyjęć lub audiencji»
2. «w XIX w.: uwertura o charakterze idyllicznym»
Korpus Języka Polskiego PWN
Encyklopedia PWN
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)