bryczka

Wielki słownik ortograficzny PWN

brycz•ka -cz•ce, -cz•kę; -czek

Słownik języka polskiego PWN

bryczka
1. «lekki, odkryty powóz konny»
2. pot. «o samochodzie osobowym»

• bryczuszka • bryka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... pokryć koszt zamówionej u kowala bryczki.
    Matka wprawdzie uważała, że
    bryczka to za duży i zbyteczny wydatek, ale wiedziałem, że się...
  • ... noce, któreśmy spędzali razem, gdy on, mój biedny wuj, rozjeżdżał bryczkami po miasteczkach, sprzedając zboże. Dotąd mam wyrzuty sumienia, dotąd gnębi...
  • ... stała na uboczu
    I jak stała, tak wypadła,
    Do swej
    bryczki szybko wsiadła,
    A nim jeszcze kwadrans minął,
    Już leżała pod...

Encyklopedia PWN

pojazd konny, typowo pol., lekki, 4-kołowy, konstrukcji rozworowej lub sworzniowej (pojazd zaprzęgowy);

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!