czwóra

Wielki słownik ortograficzny PWN

czwóra -rze, -rę; czwór

Słownik języka polskiego PWN

czwórka
1. «cyfra oznaczająca liczbę 4»
2. «całość składająca się z czterech części lub jednostek»
3. «szereg złożony z czterech osób, samochodów itp. wchodzących w skład kolumny»
4. «to, co jest oznaczone liczbą 4»
5. «pomieszczenie dla czterech osób»
6. zob. ocena dobra.
7. «cztery punkty na kostce do gry, cztery oczka na kostce domina»
8. «cztery prawidłowe skreślenia w totolotku»
9. «karta oznaczona cyfrą 4»
10. «zaprzęg z czterech koni»
11. «łódka wiosłowa lub bobslej dla czterech zawodników; też: ci zawodnicy»
12. «obsada typowego biegu sztafetowego»
13. «czwarta część arkusza złożonego z szesnastu kolumn»

• czwórkowy • czwóra

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Na balkonie?
    - I bałam się, żeby mieć tróję, nie. No,
    czwórę to jeszcze mogłabym mieć.
    - ... wystraszymy ją.
    - Nie, to niech pani...
  • ... się bałam, żeby mieć tróję z chemii...
    - Ja ci powinnam
    czwórę postawić.
    - No, jak ona miała dwie mierne i tróję i...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego