dudki

Wielki słownik ortograficzny PWN

dud•ki (płuca zwierzęce jako potrawa) -d•ków
Dudek (nazwisko) Dud•ka, Dud•kiem; Dud•kowie, Dud•ków

Słownik języka polskiego PWN

dudki pot. «płuca bydlęce używane jako potrawa»
dudek
1. «ptak o długim, łukowato wygiętym dziobie, pomarańczowo-czarno-białym upierzeniu i rozkładanym czubie z piór na głowie»
2. pot. «głupiec»
dudka
1. «ludowy instrument muzyczny»
2. «dolna część stosiny pióra ptasiego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego