dyptych

Wielki słownik ortograficzny PWN

dyptych -chu; -chów a. dyptyk

Słownik języka polskiego PWN

dyptyk, dyptych
1. «dwuskrzydłowa nastawa ołtarzowa lub dwuskrzydłowy przenośny ołtarzyk»
2. «dzieło literackie lub filmowe składające się z dwóch części połączonych tematycznie»
3. «malowidło lub płaskorzeźba złożone z dwóch części objętych wspólną ramą»
4. «w starożytności: dwie tabliczki połączone zawiasami, zamykające się jak książka, przeznaczone do pisania»

• dyptykowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Mondriana i Andy'ego Warhola z "Podwójnym Elvisem" (1964) i znanym dyptychem z Marilyn Monroe, gdzie zarys jej głowy powtarza się w...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego