dyptych

Wielki słownik ortograficzny PWN

dyptych -chu; -chów a. dyptyk

Słownik języka polskiego PWN

dyptyk, dyptych
1. «dwuskrzydłowa nastawa ołtarzowa lub dwuskrzydłowy przenośny ołtarzyk»
2. «dzieło literackie lub filmowe składające się z dwóch części połączonych tematycznie»
3. «malowidło lub płaskorzeźba złożone z dwóch części objętych wspólną ramą»
4. «w starożytności: dwie tabliczki połączone zawiasami, zamykające się jak książka, przeznaczone do pisania»

• dyptykowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Mondriana i Andy'ego Warhola z "Podwójnym Elvisem" (1964) i znanym dyptychem z Marilyn Monroe, gdzie zarys jej głowy powtarza się w...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!