głowica

Wielki słownik ortograficzny PWN

głowica -icę; -ic

Słownik języka polskiego PWN

głowica
1. «górna lub końcowa, kulista część jakiegoś przedmiotu»
2. archit. «najwyższa, wieńcząca część kolumny, filara lub pilastra»
3. «część urządzenia, maszyny itp. związana z ich działaniem»
4. «część urządzenia służąca do zapisu, odczytu, kasowania informacji»
5. «przednia, stożkowa część pocisku»
6. «rękojeść broni ręcznej, zwłaszcza siecznej»
głowica bojowa «przednia część pocisku mieszcząca ładunek materiału wybuchowego lub innych środków bojowych»
głowica jądrowa, atomowa, termojądrowa «głowica bojowa rakiety, bomby, torpedy itp. zawierająca ładunek jądrowy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego