głowa

Wielki słownik ortograficzny PWN

głowa -wie, -wę; głów
bez głowy (np. coś zrobić)

Słownik języka polskiego PWN

głowa
1. «część ciała człowieka i zwierząt, zawierająca mózg i narządy zmysłów»
2. «siedlisko rozumu, myśli»
3. «człowiek oceniany ze względu na jego umysłowość»
4.  «człowiek stojący na czele jakiejś społeczności, organizacji»
5. «o roślinach lub częściach roślin kształtem przypominających głowę; też: o górnej, zaokrąglonej części czegoś»
6. «włosy, uczesanie»
7. «człowiek lub zwierzę jako jednostka»
8. daw. «życie»

• głowowy
głowa cukru «cukier formowany w kształt kuli lub stożka»
głowa Kościoła «zwierzchnik Kościoła określonego wyznania»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

głowa (zwierzęca)
głowa (intelekt)
głowa (kapusty)
głowa (przedmiotu)
głowa (człowiek)
bez głowy (rozplanować coś)
bez głowy (człowiek, decyzja)
stawać na głowie (żeby coś załatwić) pot.
stawać na głowie (dzieciarnia) pot.
z głową (zrobić coś)
z głową (człowiek)

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego