kantować

Wielki słownik ortograficzny PWN

kan•tować -tuję, -tują

Słownik języka polskiego PWN

kantować
1. pot. «oszukiwać»
2. «zginać coś tak, aby tworzył się kant»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... muszę zapłacić podatek od każdej złotówki, a oni - proszę - jak kantują.
    Jedenasty dzień pobytu. Dobrze, że to już koniec zwiedzania, teraz...
  • ... nieraz,
    że to jest chciwiec, łotr i sknera,
    że go
    kantuje przy podziale
    dochodów z kombinatu stale,
    że jest podstępnym, groźnym...
  • ... krawiec jest zawód! - zawołałem z ironią.
    - Pewno - odparł. - Krawiec nie
    kantuje ludzi.
    Trzasnąłem drzwiami. W pracowni jakaś kupcowa mierzyła bogatą pelisę...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego