kantować

Wielki słownik ortograficzny PWN

kan•tować -tuję, -tują

Słownik języka polskiego PWN

kantować
1. pot. «oszukiwać»
2. «zginać coś tak, aby tworzył się kant»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... muszę zapłacić podatek od każdej złotówki, a oni - proszę - jak kantują.
    Jedenasty dzień pobytu. Dobrze, że to już koniec zwiedzania, teraz...
  • ... nieraz,
    że to jest chciwiec, łotr i sknera,
    że go
    kantuje przy podziale
    dochodów z kombinatu stale,
    że jest podstępnym, groźnym...
  • ... krawiec jest zawód! - zawołałem z ironią.
    - Pewno - odparł. - Krawiec nie
    kantuje ludzi.
    Trzasnąłem drzwiami. W pracowni jakaś kupcowa mierzyła bogatą pelisę...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2019

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2019. 
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Pobierz bezpłatny e-book
„Pułapki ortografii"
prof. Jerzego Bralczyka!

Uwaga, do ebooka zostały dołączone informacje handlowe w rozumieniu ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, toteż jego zamówienie wymaga wyrażenia poniższych zgód.

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2019” i odbierz darmowy e-book!