karmić

Wielki słownik ortograficzny PWN

kar•mić -mię, -mią; karm, karm•my, karm•cie
karm (pokarm) -r•mu, -r•mie a. karma

Słownik języka polskiego PWN

karmić
1. «dawać jeść lub dostarczać pożywienia»
2. «o kobiecie lub samicy ssaków: żywić potomstwo własnym mlekiem»
karmić się «karmić samego siebie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego