konieczny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Koniecz•ny: Marian Koniecz•ny, Koniecz•nego, o Koniecz•nym
koniecz•ny; -ni; -niej•szy

Słownik języka polskiego PWN

konieczny
1. «bezwzględnie potrzebny»
2. «taki, którego nie da się uniknąć»

• koniecznie
sąd konieczny log. «sąd bezwarunkowy, wynikający z przesłanek, niedający się zaprzeczyć»
warunek konieczny, warunek sine qua non [wym. – s-ine kwa non] «warunek, który musi być spełniony, aby mogło zajść jakieś zdarzenie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego