krzyczeć

Wielki słownik ortograficzny PWN

krzyczeć -czę, -czą; -cz•cie

Słownik języka polskiego PWN

krzyknąćkrzyczeć
1. «powiedzieć lub zawołać bardzo głośno; też: wydać bardzo głośne, nieartykułowane dźwięki pod wpływem bólu, strachu itp.»
2. krzyczeć przen. «zwracać na siebie uwagę»
3. «o ptakach: wydać donośny głos»
4. krzyczeć «o niemowlęciu: głośno płakać»
krzyczący
1. «o barwach, ozdobach: rażący»
2. «o postępowaniu, zachowaniu się: wymagający reakcji przeciwdziałania»

• krzycząco

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego