kum

Wielki słownik ortograficzny PWN

kum -mie; ci -mowie (a. te -my), -mów
kum, kum a. kum, kum!
Kara-kum ndm a. Kara-kumu, Kara-kumie; przym.: karakumski: pustynia Kara-kum
Kyzył-kum ndm a. Kyzył-kumu, Kyzył-kumie: pustynia Kyzył-kum
Kuma (rzeka) -mie, -mę
kuma (matka chrzestna) -mie, -mę; kum

Słownik języka polskiego PWN

kum I
1. «ojciec chrzestny w stosunku do matki chrzestnej i do rodziców dziecka lub ojciec dziecka w stosunku do jego rodziców chrzestnych»
2. pot. «przyjaciel, towarzysz»
kum II «dźwięk wydawany przez żabę»
kuma
1. «matka chrzestna w stosunku do ojca chrzestnego i do rodziców dziecka lub matka dziecka w stosunku do jego rodziców chrzestnych»
2. pot. «przyjaciółka lub sąsiadka»

• kumcia

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

forma żeńska od Krzyżowiec
14.09.2013
W dodatku do gry Diablo 3 pojawi się nowa postać o profesji Krzyżowiec. Jako gracze zastanawiamy się, jak będzie utworzona żeńska forma od tej klasy postaci? Załączam dywagacje forumowe: http://eu.battle.net/d3/pl/forum/topic/7960896836?page=1.
gościec i reumatyzm
29.05.2011
Szanowni!
Co etymologicznie znaczy słowo gościec, a co reumatyzm? Czy słów tych można używać wymiennie?
Artur
Wymowa łacińska tradycyjna a restytuowana
18.09.2019
Jak należy czytać po łacinie: w formie tradycyjnej czy restytuowanej (tzn. czytając każdą literę tak jak się pisze, przy czym c jak polskie [k] oraz v jak polskie [ł]?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... przez siebie po kolei państw. Rzucili się znienacka na wielkiego kuma swego, na Kraj Raj, lecz się przeliczyli. Wojska Kraju Raju...
  • ... tuzinkowo..
    jak wkręcałeś żarówkę

    malusie.
    a jak zwykle nic nie
    kuma
    no właśnie
    bo on niekumaty jest

    ale niech se gada...
  • ... zaciekiem przyozdabiając przód siermięgi.
    Nim wieśniacy zdołali ochłonąć, Szarlej wydarł
    kumowi Gamratowi kij i zdzielił go nim w skroń. Kum Gamrat...

Encyklopedia PWN

Kyzył-kum, uzb. Qizilqum, karakałpackie Ķyzyl ķum, kazachskie Kyzyłkum, Ķyzylķum, ros. Kyzyłkum, Kyzylkum,
pustynia w Uzbekistanie i Kazachstanie, na Niz. Turańskiej, między Amu-darią, Syr-darią i Jez. Aralskim;
Kara-kum, turkm. Garagum
[‘czarny piasek’],
piaszczysta pustynia w Turkmenistanie i Uzbekistanie, na Niz. Turańskiej, między doliną Amu-darii na północnym wschodzie a górami Köpetdag na południowym zachodzie;
Mujun-kum, kazachskie Mojynkum, Mojynķum, ros. pieski Mojynkum, peski Mojynkum,
piaszczysta pustynia w południowej części Kazachstanu, między górami: Kirgiskimi i Karatau na południu a rz. Czu na północy;
Kuma, Kumạ,
rz. w południowo-zachodniej Rosji, we wschodniej części Przedkaukazia;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego