muzyka

Wielki słownik ortograficzny PWN

muzyka -yce, -ykę: muzyka disco, muzyka pop, muzyka country and western
muzyk -ykiem; -ycy, -yków

Słownik języka polskiego PWN

muzyka
1. «ciąg dźwięków śpiewanych lub granych na instrumentach, tworzących pewną kompozycyjną całość; też: sztuka układania i wykonywania takich kompozycji»
2. «brzmienie czegoś, zwłaszcza melodyjne lub przyjemne»
3. pot. «orkiestra, kapela»
4. pot. «nauka gry, śpiewu itp. jako przedmiot w szkole; też: lekcja tego przedmiotu»

• muzyczny • muzycznie • muzyczność • muzyczka
muzyka absolutna «muzyka wolna od treści pozamuzycznych, np. literackich»
muzyka atonalna «muzyka rezygnująca z centrum tonalnego i wzajemnego związku akordów»
muzyka elektroniczna «muzyka oparta na dźwiękach wytwarzanych i przekształcanych przez urządzenia elektroniczne»
muzyka ilustracyjna «muzyka, której zadaniem jest dźwiękowa ilustracja zjawisk realnych, stosowana w filmie, teatrze, audycji»
muzyka instrumentalna «muzyka przeznaczona do wykonywania na instrumentach, bez udziału śpiewu»
muzyka janczarska «muzyka janczarów tureckich rozpowszechniona w XVIII w. w całej Europie»
muzyka kameralna «muzyka skomponowana na niewielką liczbę instrumentów muzycznych»
muzyka konkretna «muzyka oparta na montażu różnych dźwięków otaczającego świata, w postaci oryginalnej lub przetworzonej w urządzeniach elektroakustycznych»
muzyka mechaniczna «muzyka przekazywana za pośrednictwem płyty, kasety lub instrumentów mechanicznych»
muzyka menzuralna «muzyka XIII–XIV w., w której każda wartość rytmiczna była ściśle określona»
muzyka poważna «muzyka wywodząca się z tradycji klasycznych»
muzyka programowa «muzyka powiązana z jakąś treścią literacką, ideową, sugerowaną przez tytuł utworu»
muzyka psychodeliczna «styl w muzyce rockowej charakteryzujący się długimi improwizacjami i tekstami o konotacjach religijnych i seksualnych»
muzyka serialna «muzyka, która opiera się na serii 12 dźwięków o różnej wysokości, różnym czasie trwania, różnej głośności, barwie, artykulacji itp.»
muzyka sfer «według pitagorejczyków: harmonijne dźwięki wydawane przez ciała niebieskie krążące dookoła środka świata»
muzyka symfoniczna «muzyka przeznaczona do wykonywania przez orkiestrę o różnym składzie instrumentów»
muzyka wokalna «muzyka przeznaczona do śpiewu»
muzyk «artysta komponujący lub wykonujący utwory muzyczne»
• muzyczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Muzyka łagodzi obyczaje
15.01.2004
Czy jest wydawnictwo wyjaśniające powiedzenia bądź przysłowia???? „Muzyka łagodzi obyczaje” – czy oznacza to, że uspokaja, że poprawia samopoczucie, że w pewien sposób uszlachetnia?
Czy tekst się ilustruje muzyką?
5.01.2010
Czy istnieje w języku polskim czasownik, który znaczyłby 'napisać muzykę do słów'? Czy tekst się ilustruje muzyką – czy można to jeszcze określić jakoś inaczej?
puszczamy muzykę
23.04.2007
Szanowni Państwo!
Jak w sposób niepotoczny określić czynność puszczania muzyki, czyli wkładania płyty lub kasety do odtwarzacza, aby ich posłuchać?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tuż przy drzwiach.
    Muzyka. Na wszystkie pedały i miechy fisharmonii.
    Muzyka o biednym człowieku posiniaczonym batem. I zaraz po tym pieśń...
  • ... lat 50. Wykształcenie wyższe prawnicze. Własna działalność gospodarcza. Zainteresowania: marketing, muzyka poważna, wędkarstwo. Członek SLD.
    13. Zygmuntowicz Elżbieta - lat 38. Wykształcenie...
  • ... podwójnego albumu, po prostu nagraliśmy przez ten czas tak wiele muzyki, że często nie wiedzieliśmy, co robić z jej nadmiarem. Zaraz...

Encyklopedia PWN

muzyka
[łac. < gr.],
muz. sztuka, której tworzywem są percypowane przez ludzi dźwięki, wytwarzane przez nich głosem i/lub za pomocą instrumentów muzycznych;
nazwa kilku czasopism muzycznych;
muzyka elektroniczna lub muzyka konkretna, przygotowana w studiu na taśmie magnetofonowej i odtwarzana z niej podczas koncertu przez głośniki;
pierwszy w Polskim Radiu magazyn dźwiękowy, łączący bieżącą publicystykę i felieton z muzyką rozrywkową, na antenie od 18 IX 1950.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego