obumarły

Wielki słownik ortograficzny PWN

ob•u•mrzeć -mrze, -mrą; -marł; -marł•szy

Słownik języka polskiego PWN

obumarły
1. «taki, który stał się martwy»
2. «taki, który się skończył, zaniknął, wygasł»
obumrzećobumierać
1. «stać się martwym»
2. «stopniowo skończyć się lub przestać istnieć»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego