potępić

Wielki słownik ortograficzny PWN*

potępić -pię, -pią; -p•cie
potępienie; -pień
potępiony; -pieni

Słownik języka polskiego PWN*

potępićpotępiać
1. «uznać coś za złe lub kogoś winnym czegoś»
2. «w religiach chrześcijańskich: skazać kogoś na karę piekła»
3. «w odniesieniu do wielu ostrych przedmiotów: uczynić tępym»
potępić się «o wielu ostrych przedmiotach: ulec stępieniu»
potępiony II zob. potępieniec
• potępiona

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego