prosić

Wielki słownik ortograficzny PWN

prosić -oszę, -oszą; -oś•cie
prosić się prosi się, proszą się

Słownik języka polskiego PWN

prosić
1. «w uprzejmej formie zwracać się do kogoś, by coś uzyskać, otrzymać»
2. «wyrażać słownie lub gestem jakąś propozycję»
3. «proponować komuś sprawowanie jakiejś funkcji»
4. «zwracać się do kogoś, zwykle w uprzejmej formie, by go nakłonić do przybycia w odwiedziny»
5. «zwracać się do kogoś, zwykle uprzejmie, z propozycją wejścia do jakiegoś pomieszczenia lub udania się gdzieś»
6. «zwracać się do kogoś z uprzejmą prośbą o przywołanie jakiejś osoby do telefonu lub o połączenie z jakąś osobą, instytucją»
7. «o zwierzętach, zwykle o psie: przyjmować wyuczoną pozycję ciała, oczekując na nagrodę»
prosić się I pot. «usilnie, uporczywie prosić o coś»
prosić się II «o samicy świni, dzika: wydawać potomstwo»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego