służyć

Wielki słownik ortograficzny PWN

służyć -użę, -użą; -uż, -uż•cie
służąca -cej, -cą, W. -co; -ce, -cych
służący -cego, -cym; -cy, -cych

Słownik języka polskiego PWN

służyć
1. «działać w interesie czegoś lub dla czyjegoś dobra»
2. «być używanym»
3. «być komuś w czymś użytecznym»
4. «o psie: prosząc o coś, stać na tylnych nogach, unosząc przednie»
5. «być używanym jako coś»
6. «wpływać na kogoś, na coś dodatnio»
7. «o częściach ciała, pamięci itp.: funkcjonować dobrze, zgodnie z oczekiwaniami»
8. daw. «pracować u kogoś, zajmując się sprzątaniem, pomaganiem w czynnościach gospodarskich itp., otrzymując za to wynagrodzenie»
służący «ten, kto zajmuje się czyimś domem, gospodarstwem i otrzymuje za to wynagrodzenie»
• służąca

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego