równo

Słownik języka polskiego PWN

równo
1. «w linii prostej, prosto; też: nie wysuwając się do przodu ani nie pozostając w tyle»
2. «tworząc gładką powierzchnię»
3. «jednakowo pod względem wielkości, wartości»
4. «z jednakową szybkością»
5. «spokojnie, pewnie, w sposób przewidywalny»
6. «dokładnie, ściśle, akurat tyle, akurat wtedy»

• równiutko, równiuśko, równiuteńko, równiusieńko
równo-
1. «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na równość, jednakowość elementów określonych przez drugi człon złożenia, np. równoboczny»
2. «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na równą, powtarzającą się liczbę jednostek określonych przez drugą część złożenia, np. równosylabowy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego