rabin

Wielki słownik ortograficzny PWN

Rabin: Ic•chak Rabin, Ic•chaka Rabina, o Ic•chaku Rabinie
rabin -na, -nie; -ni, -nów

Słownik języka polskiego PWN

rabin «przełożony żydowskiej gminy wyznaniowej, znawca żydowskiego prawa religijnego»
• rabinacki

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

odmiana imion, nazwisk i przydomków żydowskich
18.09.2014
Szanowni Państwo,
w jaki sposób należy odmieniać występujące w żydowskich imionach człony Cwi i ha-Lewi (np. Sabbataj Cwi, Chacham Cwi Aszkenazi, Jeszaja ha-Lewi Horowic, Icchak ben Mordechaj ha-Lewi) oraz przydomek Baal Szem Tow?
Z wyrazami szacunku
Barbara Linsztet

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... J. Heschel, Eli Hecht, Ephraim Buchwald, Michael Goldberg czy naczelny rabin Wielkiej Brytanii Immanuel Jakobovits, który z niesmakiem zauważył, że Holocaust...
  • ... powierzenia jej szefowej stanowiska wiceministra obrony potwierdziła asystentka parlamentarna pani Rabin-Philosof, odpowiadając na pytanie AFP. Według asystentki deputowana zastanawia się...
  • ... niepokojącej ówczesne umysły. Należą one więc do autentycznego folkloru ludowego. Rabini zapewne posługiwali się nimi obficie w swoich naukach i komentarzach...

Encyklopedia PWN

rabin, rabi, rabbi
[hebr. rabbî < aram. rabbunî ‘mój pan’, ‘mój nauczyciel’ od rab ‘wielki’, ‘pan’, ‘przełożony’],
w judaizmie osoba, która zdobyła w jesziwie wykształcenie w dziedzinie znajomości Tory i Talmudu i ma kwalifikacje (potwierdzone obrzędem wyświęcenia — smicha) do rel. i duchowego przewodzenia lokalnej społeczności żydowskiej lub kongregacji,
Rabin Icchak, ur. 1 III 1922, Jerozolima, zm. 4 XI 1995, Tel Awiw-Jaffa,
izraelski polityk, generał;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego