raptularz

Wielki słownik ortograficzny PWN

raptularz -rza; -rze, -rzy (a. -rzów)

Słownik języka polskiego PWN

raptularz
1. daw. «księga lub brulion do odręcznego spisywania różnych wiadomości, zdarzeń , anegdot itp.»
2. «zbiór notatek w formie dziennika lub pamiętnika»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... obok lustra powinien wisieć kalendarz. Odnajduje mięsisty, prostokątny kształt domowego raptularza, niesie go w pobliże okna. Z dachu padają na ziemię...
  • ... wyparł się luteranizmu. Jeśli natomiast przedstawiona w diariuszu, pamiętniku czy raptularzu dola pojedynczego człowieka nie zawierała elementu nauki moralnej, to tym...
  • ... rąk do rąk, i skrzętnie wciągane do szlacheckich sylw oraz raptularzy. "Literatura nieoficjalna, rękopiśmienna zastępuje prawie całkowicie literaturę oficjalną przez cały...

Encyklopedia PWN

raptularz
[łac. raptularius],
w dawnej Polsce księga do odręcznego notowania wydarzeń, spostrzeżeń, anegdot;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!