skuwać

Wielki słownik ortograficzny PWN

skuwać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

skućskuwać
1. «złączyć ze sobą elementy metalowe, uderzając w nie mocno czymś ciężkim»
2. «usunąć coś z jakiejś powierzchni, uderzając w to młotem, kilofem itp.»
3. «spowodować zamarznięcie czegoś, zwłaszcza wody»
4. «założyć więźniowi kajdany»
5. «spiąć ręce lub nogi więźnia z rękami lub nogami innego więźnia»
6. posp. «zbić kogoś»
skuwać zob. skuć.
skuć sięskuwać się
1. «o wodzie, rzece itp.: zamarznąć»
2. «skuć jeden drugiego kajdanami»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... policjanci natychmiast przystąpili do akcji. Przewracali zatrzymywanych na ziemię i skuwali kajdankami. Po chwili policjanci w kominiarkach, z karabinami maszynowymi w...
  • ... Poruszał się wolno i ociężale, bo przeszkadzały ciężkie łańcuchy, które skuwały mu nogi. Kilku innych niewolników podbiegło do vilicusa, usłużnie pomagając...
  • ... i przystosowywane do nowego wizerunku stolicy. Polegało to na bezwzględnym skuwaniu dekoracyjnych elewacji, niszczeniu gzymsów i zrywaniu balkonów. Fasadę jednego z...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego